Парафія Пресвятої Діви Маріі Неустанної Допомоги, Бровари

Парафия Божьей Матери Ченстоховской. Мариуполь.

Показ дописів із міткою Ружин - Пауліні. Показати всі дописи
Показ дописів із міткою Ружин - Пауліні. Показати всі дописи

вівторок, 9 жовтня 2012 р.

Розарій


Розарій
Розарій – дуже поширена серед християн молитва. ЇЇ назва означає «вінок з троянд». Ця молитва пов’язана з роздумами про двадцять таємниць з життя Ісуса Христа та Богородиці. Розарій поділяється на чотири частини, кожна з яких має п’ять таємниць.

Частина перша - Радісна.
1. Благовіщення.
2. Відвідини святої Єлизавети.
3. Різдво Христове.
4. Жертвування Ісуса в Єрусалимському храмі.(Стрітення).
5. Знайдення Ісуса в храмі.

Частина друга - Світла.
1. Хрещення Ісуса в Йордані.
2. Перше чудо в Кані Галілейській.
3. Проголошення Божого Царства та заклик до навернення.
4. Преображення Господа на горі Тавор.
5. Встановлення Євхаристії.

Частина третя - Скорботна.
 
1. Ісус у Гетсиманському саду.
2. Бичування Ісуса.
3. Вінчання Ісуса терновим вінком.
4. Хресна дорога Ісуса.
5. Розіп’яття і похорон Ісуса.
Частина четверта - Славна
 
1. Воскресіння Ісуса.
2. Вознесіння Ісуса.
3. Зішестя Святого Духа.
4. Вознесіння Богородиці на небеса.
5. Коронування Богородиці на Царицю неба й землі.

Читаємо Розарій так:
1. Робимо знак хреста і говоримо: « В ім’я Отця, і Сина, і Святого Духа.Амінь».
2. На хрестику веревиці молимось Символ віри («Вірую в Бога...»)
3. На великому зернятку молимось «Отче наш».
4. На трьох малих зернятках молимось «Радуйся, Маріє...», про віру, надію, любов.
5. Далі молимось таким чином:
По черзі розважаємо таємниці з тієї частини, яка відповідає дню тижня. На кожну десятку зерняток припадає одна таємниця.
На великому зернятку молимось один раз «Отче наш...», на кожному з десяти малих зерняток – «Радуйся, Маріє...» після чого додаємо молитву «Слава Отцю...».
Можна також читати таку молитву:
« О Ісусе, прости нам гріхи наші, врятуй від вогню пекельного, приведи на небо усі душі, а особливо ті, які найбільше потребують Твого милосердя».
Так само на наступних десяти малих і одному великому зернятках розважається кожна наступна таємниця.
Перед початком кожної таємниці можна прочитати такі роздуми.

Таємниці радісні - (Понеділок, субота)
1. У цій таємниці ми будемо роздумувати про те, як Архангел Гавриїл благовістив Пресвятій Діві, що Вона зачне від Святого Духа й стане Матір’ю Божого Сина.
2. Пресвята Діва, дізнавшись, що її родичка Єлисавета готується стати матір’ю, поспішила відвідати її та залишалась коло неї три місяці.
3. У віфлеємському вертепі Діва Марія народила Божого Сина Ісуса Христа і поклала Його в ясла.
4. Діва Марія і святий Йосип принесли маленького Ісуса до храму, щоб присвятити Його небесному Отцю й поклали немовля на руки старця- пророка Симеона.
5. Пресвята Діва та святий Йосип, загубивши дванадцятирічного Ісуса в Єрусалимі, шукали Його три дні і знайшли між вчителями Закону в храмі.

Таємниці світла - (Четвер)
1. Ісус, Агнець Божий приймає з рук Йоана хрещення, щоб взяти на себе гріхи світу, щоб освятити воду, яка на нашому хрещенні чинить нас усиновленими дітьми Божими.
2. Ісус, за заступництвом Пресвятої Діви Марії, своєї Матері, перетворює воду у вино, вперше являючи свою небесну славу учням.
3. Ісус постійно своїм словом і вчинками являє милосердне обличчя Бога грішникам і закликає їх до покаяння, бо Царство Боже наблизилось до них.
4. Перед своєю смертю Ісус бажає зміцнити віру апостолів, тому на горі Тавор у незвичайний спосіб являє Петру, Якову і Йоану свою небесну божественну славу.
5. На останній Тайній Вечері Ісус Христос встановлює апостолів священниками Нового Завіту і вперше дає їм себе у Таїнстві Євхаристії.

Таємниці скорботні - (Вівторок, п’ятниця)
1. У Гетсиманському саду Господь Ісус проливав кривавий піт за наші гріхи.
2. Роздягнувши й прив’язавши до стовпа Ісуса жорстоко бичували за наказом Пилата.
3. За наші гріхи Ісуса увінчали терновим вінком.
4. Ісус ніс на собі важкий хрест і падав під його тягарем декілька разів.
5. На Голгофі Ісуса роздягнули й цвяхами прибили до хреста, на якому Він помер у присутності своєї скорботної Матері.

Таємниці славні - (Середа, неділя)
1. Господь Ісус переможно воскрес на третій день після своєї мучинецької смерті, щоб вже більше не вмирати.
2. У присутності своєї Пресвятої Матері та учнів Ісус вознісся на небеса.
Це відбулося на сороковий день після його воскресіння із мертвих.
3. На десятий день після свого вознесіння Ісус Христос, як і обіцяв, послав Діві Марії та апостолам Утішителя – Святого Духа.
Це сталося в Єрусалимі.
4. Пресвята Діва закінчила своє земне життя і з душею і тілом була взята ангелами на небаса.
5. Син Божий коронував свою Пресвяту Матір на Царицю неба і землі.

неділя, 7 жовтня 2012 р.

Душпастирський лист Ружинської Парафії про похорони



Душпастирський лист Ружинської Парафії про похорони


ЧОМУ МЕНЕ ОБМАНУЛИ?
Притча: Було двоє друзів. Один віруючий, який завжди ходив до костьолу, молився, був міністрантом, а другий був з невіруючої сім'ї. І просив часто цей міністрант свого друга, щоб він пішов з ним до костьолу, а той постійно відмовлявся і казав, що мусить відробити домашнє завдання зі школи, пізніше приготуватись до вступних екзаменів, знайти роботу, побудувати дім. І так відкладав з року на рік молитву і Бога. А ще в дома йому казали, що коли хочеш бути людиною з великої літери, то мусиш гарно і багато вчитись, здобути зо два дипломи, мати добру роботу, багато грошей, гарну жінку, прекрасних дітей, багату хату, дорогу машину – і тоді будеш щасливий. І він так йшов за цим лозунгом, як його повчали в дома. Вже цей віруючий товариш не був йому потрібен, минали роки і він справді добився всього в житті на що сподівався – мав дім, не одну машину, жінку, дітей, свою фірму, багато грошей, але не мав Бога. Одного дня щось його в середині заболіло, звернувся він до лікаря і після обстеження лікар йому сказав, що він хворий на рак і потрібно швидко готуватись до смерті. Цей молодий чоловік розчарований вибігає на поріг поліклініки і на весь голос кричить: «Чому мене обманули? Чому мені ніхто не сказав, що існує смерть?»
       Дорогий Брате і Сестро! Тебе ніхто не обманув, що смерті не має. Ти часто є свідком багатьох похоронів і може не задумуєшся над цим, який би ти хотів мати похорон і, найголовніше, як би ти хотів помирати.
       Отож сьогодні читаючи цей лист, подумай, як повинен виглядати похорон і як тобі потрібно приготуватись до зустрічі з Богом. Дуже часто, на жаль, багато наших похоронів є запереченням того, що ми є християнами. На цих похоронах не має нічого, що би могло засвідчити про те, що ми є віруючими людьми. Можемо навести певні приклади:
Музика. Музика є різною, веселою, сумною. Найчастіше ми з музикою веселимося на весіллі, днях народженні, випровадженні до війська, на дискотеках. Але не тоді, коли вся родина сумує і коли не час на гуляння, і коли музика перешкоджає в молитві. На цей час потрібно співати набожні пісні та відмовляти молитви за покійного.
Обіди та вечері. Гостинність – це заслуга перед Богом. Але коли найближчі сусіди збігаються на похорон заради того, щоб поїсти, то таких друзів родині померлого не потрібно. І в такому разі з похорону робиться весілля і поганство. Замість того, щоб молитись і побути біля померлого, щоб віддати йому останню пошану, то рідні бігають по кухні і по базару, щоб нагодувати все село. А тим більше коли є на похоронах випивка, то в такому разі ми не можемо казати, що ми віримо в Бога. Не раз люди говорять, щ0о їм не шкода для мами чи тата хліба. Це вже кажуть після смерті. А потрібно було за життя подумати про хліб для батьків.
Прощання з порогами. Колись люди відчуваючи близькість смерті, скликати рідних і прощались з ними залишаючи гарний родинний заповіт батька чи матері. А нині люди часто вмирають несподівано, бо без Бога і не встигають попрощатись. Тому хтось видумав прощання через те, що гойдають труну на порозі. Це не є повага до покійного, а сміховисько і дитяча невихованість.
Перевертання крісел. Люди думають, що смерть сидить на кріслі біля покійного і коли випроваджують тіло померлого з дому, хочуть таким чином вигнати смерть з хати. Це є забобони. Бо не тільки релігійної суті там не має, але й навіть культури.
Закривання дверей. Смерть ніколи не заходить дверима, а приходить у вимірі часу. Через швидке замикання дверей за покійником ми вчимо молодше покоління забобонів і життя у страшному нереальному і неправдивому житті. А часто в домі залишаються люди, які йдуть за труною і перед їхніми очима замикаються двері. Це дуже образливий жест.
Недопускання дітей до покійного. Діти повинні знати, що існує смерть і їх потрібно до цього готувати. Найкраще це зроблять батьки, які пояснюють дітям, що любов їхня триває по за границями смерті, у вічному вимірі, бо є вона від Бога. А відганяти дітей від покійного не можна, бо діти потім зростають в страху перед смертю і бояться кожної тіні.
Хліб на труні. Хліб – це святе. Хліб ми цілуємо і стараємось шанобливо споживати. А труна не є гідним місцем для хліба. Це попросту профанація Божого дару, бо хліб є символом Євхаристії.
Рушники на хресті. Оздобою та прикрасою хреста є сам Ісус Христос. Не потрібно навішувати на хрест усякі тряпки, бо хрест тоді є схожий на швабру, а не на хрест. Це є символ нашого спасіння і ми повинні в нього вдивлятись без перешкод.
Закривання дзеркал. Смерть є невидимою і не є особою, не має ані душі ані тіла. І тому в дзеркалі не можливо побачити смерть. Не потрібно на автомобілях закривати дзеркал, щоб не спричинити автокатастрофи, бо водій мусить бачити, що робиться навколо автомобіля. Так само не мусять машини їхати за похоронною процесією. Можуть сміливо випереджувати. Бо часом на кладовище потрібно йти дуже далеко і всі машини тягнуться за похороном. Це тільки людська видумка.
Промови та мітинги на кладовищі. Окрім священика ніхто не повинен проводити обряд похорону. А на всі інші промови потрібно мати дозвіл священика.
Відкрита труна під час процесії. Труна повинна бути закритою під час молитви, Літургії і процесії. Покійний не мусить дивитись з труни, бо він все бачить з Неба.
Роздавання гостинців на кладовищі. Молитись на похороні – це обов’язок усіх християн. А за обов’язок не платиться. Тому не потрібно роздавати гостинці і осмішитись перед людьми, які потім вас осудять.
Покладання їжі на гробах. Кожна їжа – це дар від Бога. Не можна їжі марнувати і залишати на гробах, бо приходять пси і розтягують все по цілому кладовищі. А тим більше не можна лити горілку на гріб, бо потрібно окроплювати свяченою водою і ставити свічку на гробі а не булочку.
І часто так є, що коли хтось помирає, то всі різні справи вирішуються відразу, а священика повідомляють в останню чергу. А мало би бути навпаки.
Отож подаємо певні правила що до похорону. Потрібно в усьому слухати священика і з ним радитись. Священик йде тільки на християнський похорон: без горілки, музики, обіду і інших забобонів та до тих людей, які мали щось спільне з Богом – ходили до костьолу, сповідались, причащались і не відреклись віри. Інакше похорон відбудеться без священика. Похорон католицький в обряді має три частини: молитва в домі померлого, Свята Меса в костьолі і молитва на кладовищі. Ці три речі мусять бути. Є різні винятки, які потрібно усталити зі священиком. Якщо запрошуєте священика на похорон, то майте на увазі, що все потрібно виконати по Божому і згідно зі вченням Церкви та вимогами обряду. Також потрібно подбати про транспорт для священика і якщо даємо пожертвування на костьол як вдячність за похорон, то не можете цього робити під час молитви, лише дискретно у вільнішому часі, чи при зголошенні похорону.

6 серпня 2012 Р. Б.
Урочистість Переображення Господнього

понеділок, 1 жовтня 2012 р.

РОЗПОРЯДОК БОГОСЛУЖІНЬ на місяць ЖОВТЕНЬ


РОЗПОРЯДОК БОГОСЛУЖІНЬ на місяць ЖОВТЕНЬ
в Ружині та Зарудинцях
______________________________________________________

НЕДІЛЯ

         Ружин
8.30 – Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь
9.00 - Свята Літургія (Парафіяльна) і Суплікації

         Зарудинці
11.30 – Сповідь
12.00 – Свята Літургія
Адорація, Молитва на Розарію, Суплікації і Сповідь

         Ружин
17.30 – Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь
18.00 - Свята Літургія і Вечірня

ПОНЕДІЛОК

         Ружин
8.00 - Свята Літургія (разом з Утренею)
17.30 – Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь
18.00 - Свята Літургія і Вечірня
         Молебень до Святого Павла Першого Пустельника
             
ВІВТОРОК

         Зарудинці
15.00 – Сповідь, Свята Літургія
Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь

         Ружин
8.00 - Свята Літургія (разом з Утренею)
17.30 – Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь
18.00 - Свята Літургія і Вечірня
         Молебень до Святого Антонія

СЕРЕДА

         Ружин
8.00 - Свята Літургія (разом з Утренею)
17.30 – Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь
18.00 - Свята Літургія і Вечірня
         Молебень до Святого Йосифа

ЧЕТВЕР

         Ружин
8.00 - Свята Літургія (разом з Утренею)
17.30 – Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь
18.00 - Свята Літургія і Вечірня
         Молебень про покликання

П’ЯТНИЦЯ

         Зарудинці
15.00 – Сповідь, Свята Літургія
Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь

         Ружин
8.00 - Свята Літургія (разом з Утренею)
17.30 – Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь
18.00 - Свята Літургія і Вечірня
         Молебень до Божого Милосердя
          
СУБОТА

         доїздні Парафії по селах
11.00 – Сповідь, Свята Літургія
Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь хворих

Ружин
8.00 - Свята Літургія (разом з Утренею)
17.30 – Адорація, Молитва на Розарію і Сповідь
18.00 - Свята Літургія і Вечірня
         Молебень до Матері Божої Ченстоховської

субота, 22 вересня 2012 р.

Różaniec wierszowany


Результат пошуку зображень за запитом "rozaniec"

Różaniec wierszowany

Część pierwsza Różańca Świętego
Tajemnice Radosne

1.    Zwiastowanie Najświetszej Maryi Panny

Nawiedza z Nieba Gabriel Maryję.
Zwiastuje Syna Tej, co nad lilije
Śliczniejsza, Którą, kiedy Anioł wita -
Stoi jak wkryta.

2.    Nawiedzenie Świętej Elżbiety

Bogiem swój żywot mając obciążony,
Puszcza się Panna sama w górne strony.
Niepłodna syna w żywocie swym czuje,
Gdy wyskakuje.

3.    Narodzenie Pana Jezusa

Szczęśliwy żywot Panieński, z którego
Syn się narodził Ojca Przedwiecznego.
Anioł pasterzom tę Nowinę głosi –
Pokój przynosi.

4.    Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Dni się spełniły. Dziecię do kościoła
Niosą. Symeon od radości woła
Wesoł, iż Boga oglądał na ziemi
Oczyma swymi.

5.    Znalezienie Pana Jezusa w jerozolimskiej świątyni

Kochany Matki Syn w drodze zgubiony.
Między doktory przez Nią znaleziony.
Lud się zdumiewa, że w młodej Dziecinie
Nauka słynie.

Chwała bądź Bogu w Trójcy Jedynemu;
Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu, -
Temu, Który jest w Osobach Trojaki,
W Bóstwie Jednaki.
I Matce Syna bez zmazy Poczętej –
Panience Świętej.
I Wszystkim Świętym w Niebie królującym
Za nami (za nimi, za zmarłymi) się modlącym.


Część druga Różańca Świętego
Tajemnice Światła

1.    Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

Jan Chrzciciel uczniom na Zbawcę wskazuje,
Który w Jordanie chrzest odeń przyjmuje.
Baranek Boży gładzi grzechy świata –
Nas z Ojcem brata.

2.    Cud w Kani Galilejskiej

Cud w Galilejskiej Kani oglądają
Na prośbę Matki: „Wina już nie mają!”
Bóstwo Chrystusa głoszą tuż uczniowie.
„Czyńcie, co powie.”

3.    Głoszenie Dobrej Nowiny i nawoływanie do nawrócenia

Dobrą Nowinę narody słuchają,
Chorzy zdrowieją, umarli powstają.
„Nawróć się!” – Kościół dziś wzywa każdego –
Dla szczęścia twego.

4.    Przemienienie Pańskie

Światłość na górze Chrystusa ogarnia,
Uczniów przynagla tam do pozostania.
Ojciec świadczy z Niebios: „To mój Syn Kochany –
Umiłowany!”

5.    Ustanowienie Eucharystii i Kapłaństwa

Chrystus sprawuje Ostatnią Wieczerzę
Chleb i Wino w Swoje Święte Dłonie bierze.
„Moje Ciało jedzcie i Krew Moją pijcie –
Pamiątkę czyńcie!”

Chwała bądź Bogu w Trójcy Jedynemu;
Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu, -
Temu, Który jest w Osobach Trojaki,
W Bóstwie Jednaki.
I Matce Syna bez zmazy Poczętej –
Panience Świętej.
I Wszystkim Świętym w Niebie królującym
Za nami (za nimi, za zmarłymi) się modlącym.


Część trzecia Różańca Świętego
Tajemnice Bolesne

1.    Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Klęczy w Ogrójcu Pan Krwią zrumieniony
Pot z Ciała Jego gwałtem wyciśniony.
Serce troskliwe, kiedy zdrajcę czuje,
Gdy następuje.

2.    Biczowanie Pana Jezusa

Ten, co okrywa świat, z szat obnażony,
Biczmi u słupa srodze jest sieczony.
Iż nie znać Ciała od okrótnej Rany –
Tak skatowany.

3.    Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa

W cierniową Pana koronę przebrano,
A zamiast berła trzcinę w rękę dano.
„Zawitaj, Królu!” – tak wszyscy wołają;
Na Twarz pluwają.

4.    Pan Jezus dźwiga krzyż na górę Kalwarię

Idzie na górę krzyżem obarczony.
Hurmem przez wszystkich z miasta wypędzony.
Upada na twarz, będąc spracowany, -
Bóg zawołany.

5.    Pan Jezus umiera na krzyżu

Za złości świata jest ukrzyżowany
Chrystus, do krzyża srodze przykuwany.
Nie przepuścił Bóg dla człeka, Własnemu
Synowi Swemu.

Chwała bądź Bogu w Trójcy Jedynemu;
Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu, -
Temu, Który jest w Osobach Trojaki,
W Bóstwie Jednaki.
I Matce Syna bez zmazy Poczętej –
Panience Świętej.
I Wszystkim Świętym w Niebie królującym
Za nami (za nimi, za zmarłymi) się modlącym.


Część czwarta Różańca Świętego
Tajemnice Chwalebne

1.    Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Już wstaje z grobu dnia trzeciego
Jako Zwycięzca czarta przeklętego.
Za ludzkie grzechy okup dokończony –
Bóg uwielbiony.

2.    Wniebowstąpienie Pana Jezusa

Czterdziestego dnia do Nieba wstępuje.
Chór Mu Anielski drogę zastępuje.
Obłok się spuszcza, bierze Stwórce swego –
Dziw ludu wszego.

3.    Zesłanie Ducha Świętego na Apostołów i Najświętszą Maryję Pannę

Duch Święty w ogniu zszedł na uczniów Jego,
Dając im język narodu wszelkiego,
Którego z wielkim weselem przyjęli –
Naukę wzięli.

4.    Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Już jesteś, Panno, w Niebie posadzona.
Nad wszystkie Chóry Anielskie wzniesiona.
Nagrodził Ci Syn Twój prace Twoje wielkie
I trudy wszelkie.

5.    Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królowę Nieba i Ziemi

Koronowana już jest Panna w Niebie.
Odziana w słońce siedzi wedle Ciebie,
Jezu. Tyś rzucił pod Jej święte nogi
Miesiąc dwórogi.

Chwała bądź Bogu w Trójcy Jedynemu;
Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu, -
Temu, Który jest w Osobach Trojaki,
W Bóstwie Jednaki.
I Matce Syna bez zmazy Poczętej –
Panience Świętej.
I Wszystkim Świętym w Niebie królującym
Za nami (za nimi, za zmarłymi) się modlącym.



Сестри Монахині


Сестри Монахині, які відповіли на наше запрошення.

НАШ ЛИСТ

Najprzewielebniejsza
Matka Generalna (Prowincjalna)


O. Laurencjusz Jan Żezicki OSPPE
Probosz Parafii Bożego Ciała
i Przełożony Domu Zakonnego Ojców Paulinów w Różynie
ul. Lenina 15, 13-600 Różyn
woj. Żytomierskie
Ukraina

Prośba i Zaproszenie

         Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
         Najdostojniejsza i Wielce Czcigodna Matko Generalna (Prowincjalna). Zwracam się z pokorną prośbą, aby Matka przysłała do naszej Parafii w Różynie Sióstr dla pomocy duszpasterskiej naszym Ojcom Paulinom. Pragnę również, aby Wasze Zgromadzenie (Zakon) miało swój klasztor na terenie naszej Parafii i aby Wasz Dom Zgromadzeniowy bym stałym miejscem przebywania Sióstr, gdzie będziecie miały możliwość prowadzić swoją działalność i posługę zakonną według Waszego charyzmatu. Przez to, jako Zakon Pauliński, chcemy Wam pomóc w rozwoju Waszej tożsamości Zakonnej, abyście mogły spełniać to, do czego Pan Bóg Was powołał jako Zgromadzenie (Zakon) i tym samem chcemy zadbać o pielegęnowanie Waszych nowych powolań.
         Tę moją prośbę do Matki Generalnej (Prowincjalnej) motywuję tym, że mamy naprawdę wielką potrzebę posługi Sióstr w naszej Parafii. Również ta moja prośba jest podyktowana pięknym świadectwem Sióstr Zakonnych, jakie spotkałem w wielu Parafiach na Ukrainie czy w innych krajach. Nie sposób teraz wymienić wszystkich oczekiwań względem Sióstr, ale w rzeczywistości nie mam osobiście jakichś specjalnych wymagań, czy oczekiwań jako Proboszcz. Mam tylko jedną propozycję – abyśmy, jako Kapłani i Siostry Zakonne, wspólnie słuzyli Panu Bogu w tych ludziach, podtrzymywali siebie w wierności powołania Kapłańskiego i Zakonnego, oraz byli żywymi świadkami wiary dla tych wszystkich, do których nas Bóg posyła.
         Oczywiście będziemy musieli uzgodnić umowę wspołpracy, ustalić obowiązki według możliwości obydwuch stron, omówić warunki mieszkania, jasno i konkretnie domówić się o wynagrodzenie, a także zatwierdzić Wasze oczekiwania względem naszego Zakonu i Parafii. Przedewszystkim chciałbym, aby to z Waszej strony była większa propozycja, aniżelij tylko moje wymagania odnośnie do Was. Zależy mi na radykalnym życiu w powołaniu, a więc na modlitwie, praktykach duchownych i Zakonnych, godnym zachowywaniu się, i abyśmy przez to mogli świadczyć o Chrystusie i zwyczajnie po ludzku byśmy mogli być szczęśliwymi, że możemy się spełniać, że ktoś nas potrzebuje i że jesteśmy szanowani. Nie mam wymagań odnośnie Sióstr co do wieku, pochodzenia, wykształcenia, talentów, specjalizacji, zawodu, a nawet poprzedniej historii życiowej własnej lub zakonnej. Ważne, żeby chciały Siostry bez przymusu tu do nas przyjść. Wystarczy, że umieją się modlić, że są wierzące i że chcą takie być. Wszystko inne jest dodatkiem, oczywiście często pomocnym. Ale zawsze liczy się miłość do Boga i do ludzi, z jaką patrzymy Bogu w Oczy i ludziom. Reszty można się nauczyć w życiu: grać, śpiewać, jeździć samochodem, budować, malować – i na te sprawy będą Siostry miały możliwość u nas, aby to opanować. A poza tym pozostaje – w miare możliwości – katecheza, zakrystia i pomoc w dojazdowych Parafiach.
         Nie chcę nakładać Siostrom zbyt wiele obowiązków, bo raczej wolę, aby Siostry pomogły mi wychować ludzi do poczucia obowiązku w Parafii, bo nas zmieniają po jakimś czasie, a oni zostają na zawsze lub na dłużej. My możemy im w wielu rzeczach i sprawach pomóc, ale to oni powinni zadbać o wszystko, co odnosi się do ich Parafii, ich kościoła i swojego dobrego samopoczucia z nami.
         Proszę więc Przewielebną Matkę Generalną (Prowincjalną) o wspólną modlitwę w tej sprawie i również o pozytywną odpowiedź na moją prośbę. Ludzie już tu na Was czekają, a my Paulini przedewszystkim. Na dzisiejszy dzień już znaleźliśmy dla Was mieszkanie w dobrym stanie i w dobrym miejscu, które nie będziecie musiały kupować. Może to być na zawsze Wasz dom, lub poszukamy Wam coś innego, jeżeli zechcecie. Bo odnośnie tego mieszkania mamy taki plan, aby w przyszłości to było centrum Rekolekcyjne i miejsce dla Oaz, czy innych duszpasterskich spotkań. Paulini zadbaliby o remonty, a Siostry opiekowałyby się duchowo tym miejscem i pomagały nam w organizacji oraz prowadzeniu tych spotkań. Jest to duży dom, wielkie podwórko, letnia kuchnia, piewnica na dworze, obok stary dom, stodoła, dwie studnie, wykopane jezioro (w tej chwili bez wody, bo gospodarz jest schorowany), ogród, duże pole i całość gospodarki ma pół hektara ziemi. Miejsce jest malownicze i blizko (100 metrów) od Dworca Kolejowego. Można łatwo dojechać do Stolicy (do Kijowa), a przez to nie ma problemów z łącznością lokomocyjną. Ten dom jest w Zarudyńcach na dojazdowej naszej Parafii (12 kilometrów od Różyna). Dlaczego taki wybór? Ponieważ jest to liczniejsza Parafia od Różyńskiej, dwókrotnie więcej ludzi przychodzi do Kościoła, jest sporo dzieci i młodzieży, mamy propozycję pójścia z katechezą do szkoły, jest dużo chorych i starszych osób, którymi też trzeba się zająć duszpastersko, odprawiamy tam Mszę Świętą dwa lub trzy razy w tygodniu, a nawet proszą nas wierni o codzienną Mszę Świętą (co będzie możliwe z przybyciem do nas Sióstr) i zaczynamy budować kaplicę, bo narazie odprawiamy Nabożeństwa w byłym przedszkolu. Jest to Parafia z perspektywą, która kiedyś nawet pomoże nam w rozwoju Różyna. Ta sprawa jest już przemyślana i zatwierdzona naszym Przełożonym Ojcem Delegatem na Ukrainie Ojcem Romanem Serafinem Łabą OSPPE. Pozostaje tylko znaleźć chętnych Sióstr, aby przyszły do nas. A napewno nie będziecie żałowały, że będziecie wśród nas. Zapewniamy Wam pomoc i modlitwę. Proszę nie odmówić nam w tej prośbie.
         Życzę Wam obfitych łask Bożych, opieki Matki Najświętszej, wstawiennictwa Waszych Świętych Patronów, każdą z Was pozdrawiam i z serca błogosławię + w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.
         Czekamy na Was, Drogie Siostry!
         Szczęść Wam Boże!

Z poszanowaniem i modlitwą
O. Laurencjusz Jan Żezicki OSPPE, paulin
Proboszcz i Przeor w Różynie

Różyn, 26 sierpnia 2012 A. D.,
w dniu Zakonnego paulińskiego Odpustu Matki Bożej Częstochowskiej z Jasnej Góry



їхня відповідь

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Drogi Ojcze Laurencjuszu!
W odpowiedzi na Ojca e-mail wyrażam podziękowanie za złożoną nam propozycję. Ponieważ nasza wspólnota w Polsce jest podporządkowana bezpośrednio Matce generalnej i Zarządowi, dlatego też Ojca pismo przetłumaczyłam na jęz. włoski i wysłałam na ręce Przełożonej generalnej w Rzymie do rozpatrzenia. Ponieważ obecnie odbywa ona wizytacje naszych misji, odpowiedź może zabrać trochę czasu. Ale piszę, żeby Ojcu powiedzieć, że treść zaproszenia - za które serdecznie dziękujemy - zostanie rozpatrzona. Jeżeli z Ojca strony propozycja jest aktualna, będziemy w kontakcie, aż do wyjaśnienia sprawy i decyzji moich przełożonych.
Pozdrawiam i z Panem Bogiem!
s.M.Justyna Sołtys


CHARYZMAT MATKI AUGUSTYNY
I JEJ ZGROMADZENIA
Siostry Miłości Naszej Pani Dobrej i Nieustającej Pomocy noszą medalion, na którym umieszczone są słowa: "BÓG JEST MIŁOŚCIĄ".

W swym pierwszym liście św. Jan wyjaśnia,
iż miłość Boga jest nierozerwalnie złączona
z miłością bliźniego: "Takie zaś mamy od Niego przykazanie, aby ten, kto miłuje Boga, miłował
też i brata swego (1 J 4,21). Doświadczenie Bożej miłości w wigilię pierwszej Komunii św. Skłoniło Karolinę do udzielenia Bogu odpowiedzi z całą siłą jej płomiennej duszy. Już w pensjonacie nazywano ją "małą siostrą miłości".
Swego rodzaju streszczeniem charyzmatu każdego zgromadzenia zakonnego jest także sama jego nazwa. Dlaczego "Siostry Miłości"? Ponieważ Miłość to motyw przewodni w całej historii Zgromadzenia. Matka Augustyna jeszcze jako dziecko tak właśnie odczytywała swoje powołanie: "Będę siostrą miłości". Wpierw doświadczywszy miłości Bożej we własnym życiu, chciała ją nieść najbardziej potrzebującymi w tym właśnie, w miłości odczytywała swój własny, osobisty charyzmat oraz charyzmat rodzącego się z jej inspiracji Zgromadzenia.
A dlaczego "Siostry Miłości Naszej Pani Dobrej i Nieustającej Pomocy"? Matka Boża być musiała! Zbyt ważne miejsce zajmowała Ona w życiu duchowym Matki Augustyny, by mogło zabraknąć Jej imienia w nazwie Zgromadzenia. Tytuł "Naszej Pani Dobrej Pomocy (lub Rady)" wziął się stąd, że do Maryi pod tym wezwaniem zwracała się Założycielka w momencie, gdy miały się rozstrzygnąć losy fundacji jej instytutu (w latach: 1849-50).
Natomiast tytuł "Nieustającej Pomocy" pochodzi z czasów pobytu Matki Augustyny w Rzymie, gdzie utrzymywała ona bliski kontakt z redemptorystami, już wówczas propagującymi bardzo prężnie kult ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Matka Augustyna spędzała wiele czasu na modlitwie przed tą ikoną w kościele pw. Św. Alfonsa. Pociągał ją zapał, z jakim ludność Wiecznego Miasta zwracała się we wszystkich swoich potrzebach do Maryi w tym obrazie i pod tym wezwaniem. Doszła wówczas do wniosku, że - jak później napisała - dobra pomoc Maryi (tak brzmiała dotychczasowa nazwa Zgromadzenia) nie mogła być przejściowa, ale nieustająca. Okres ten był bodajże najtrudniejszym tak w życiu Założycielki, jak i Zgromadzenia. Pośród nieustannych utrapień i burz Matka Augustyna jeszcze raz powierza się pomocy Maryi i obiecuje, że do już istniejącego tytułu doda przymiotnik "nieustająca". Zamierzenie to spotkało się z jednomyślną aprobatą wszystkich sióstr. I tak, od 20 lipca 1872 r., oficjalna nazwa Zgromadzenia brzmi: "Siostry Miłości Naszej Pani Dobrej i Nieustającej Pomocy".
Oto jak pisał o Matce Augustynie ojciec Lelouchier: "Cechą charakterystyczną - żeby nie powiedzieć jedyną - Matki była całkowita i niezmienna zgodność z wolą Bożą. Nigdy nie widziano jej smutnej, zakłopotanej, czy niespokojnej pośród utrapień doczesnych i duchowych, które ją gnębiły, albo też pośród zmartwień wewnętrznych, które ją raniły. Widząc ją nieruchomą na wózku inwalidzkim, zawsze dobrą, słodką, spokojną, uprzejmą, wdzięczną za małe przysługi, nie mogłem uniknąć porównania jej do skały niewzruszonej, w którą bezskutecznie uderzyła burza".
Ponieważ "Bóg jest Miłością", usiłuje Go spotkać i pogłębić swoją wiarę, czerpiąc siłę z życia wypełnionego modlitwą, pobożnością eucharystyczną, kontemplacją męki Jezusa oraz całkowitym zaufaniem Maryi...
Ponieważ "Bóg jest Miłością", stara się zawsze odkrywać i wypełniać Jego wolę we wszystkim, zwłaszcza w wyborze dzieł do wypełnienia...
Ponieważ "Bóg jest Miłością", zaakceptuje radośnie wszystkie trudy i cierpienia, które Bóg na nią dopuści, przekonana, iż cierpienie Jemu ofiarowane ma wartość zbawczą, wartość apostolatu...
Ponieważ "Bóg jest Miłością", zechciała poświęcić się w służbie Kościołowi, a zwłaszcza Kościołowi lokalnemu, Kościołowi maurytyjskiemu...
Ponieważ "Bóg jest Miłością", i stał się sługą wszystkich biednych, zawsze szła przede wszystkim do najbiedniejszych, najmniejszych, wydziedziczonych...
Ponieważ "Bóg jest Miłością", potrafiła świadczyć o tej miłości przede wszystkim będąc czułością dla wszystkich, którzy cierpią, szczególnie dla porzuconych dzieci, osób starszych, chorych i dla cierpiących sióstr...




https://plus.google.com/u/0/photos/101026907223830318461/albums/5690026074305539489



відповідь Уршулянок OSU



ZGROMADZENIE SIÓSTR URSZULANEK UNII RZYMSKIEJ
PROWINCJA  POLSKA
ul. Racławicka 101, 02-634 WARSZAWA
tel/fax 22 844 68 69, e-mail: urszulanki.prow@osu.pl


Warszawa, 20 września 2012 r.

Czcigodny Ojcze

            Zgodnie z zapewnieniem zawartym w liście e-mailowym przesłanym do Ojca w dniu
4 września br., pragnę przekazać Ojcu decyzję podjętą przeze mnie wraz z Radą Prowincjalną w trakcie zakończonych wczoraj narad, dotyczącą propozycji zaangażowania się nas, jako Polskiej Prowincji Urszulanek Unii Rzymskiej, w pracę apostolską w Zarudyncach, na terenie Waszej paulińskiej Parafii p.w. Bożego Ciała w Różynie na Ukrainie.
Po wielostronnym rozeznaniu, uwzględniającym wszystkie dostępne nam informacje
i argumenty, realną sytuację naszej Prowincji (zwłaszcza wspólnot aktualnie istniejących na Ukrainie) oraz – wierzymy w to głęboko – z pomocą łaski Bożej, jaka jest nam dana, zdecydowałyśmy, że nie możemy podjąć nowego zaangażowania w Zarudyncach, by odpowiedzieć na Wasze zaproszenie i w sposób odpowiedzialny realizować związane z tym oczekiwania, co do współpracy w służbie i ewangelizacji.
Jedną z zasadniczych przeszkód jest sytuacja personalna prowincji. Inne zaś wynikają z kontekstu szeroko rozumianego planowania oraz konieczności podejmowania roztropnych kroków, uwzględniający całokształt podejmowanej przez nas misji w Kościele polskim
i ukraińskim oraz w naszym międzynarodowym Instytucie.
Życzymy Bożej i ludzkiej pomocy w kontynuacji podejmowanych w Różynie
i Zarudyncach dzieł.
Z modlitwą i wyrazami głębokiego szacunku


s. Maria Jaworska OSU
przełożona prowincjalna
______________________________________
Czcigodny Ojciec Proboszcz
O. Laurencjusz Jan Żezicki OSPPE
Parafia Bożego Ciała
ul. Lenina 15, 13600 Różyn
UKRAINA




SIOSTRY ALBERTYNKI



Szczęść Boże
Pragnę podziękować Ojcu za przedstawienie interesującej propozycji podjęcia posługi na Ukrainie. Jednak ze względów personalnych, nie jesteśmy w stanie otwierać nowych domów. Zapewniamy o modlitwie i ufamy, że Bóg pośle odpowiednie osoby do pracy w tym pięknie przedstawionym przez Ojca miejscu.
W imieniu Przełożonej Generalnej s. Weronika Mościcka - sekretarka


Парафія Матері Божої з Люрд в с. Зарудинці

Парафія Матері Божої з Люрд в с. Зарудинці